مصاحبه ی جدید ...مصاحبه ی جدید.....

مجله ی کانون خانواده با بروبچ ترانه ی مادری مصاحبه کرده

چهار صفحه مصاحبست....تیکه ی اولم مصاحبه با آق محسنه

تخدیم به شما:

یک باغ بزرگ در منطقه ی سعادت آباد قرار ما بود برای این که سری به لوکیشن سریال پربیننده ی ترانه ی مادری بزنیم .این روزها بسیاری از افراد شب که می شود شبکه سه را انتخاب می کنند و داستان زندگی این دو برادر را انتخاب می کنند تا بفهمند بالاخره این دو برادر به هم می رسند و ماجرای زندگی خود را می فهمند یا نه . وقتی ما رسیدیم گروه مشغول استراحت بود و وقت ناهار را می گذراندند.بعد ازهماهنگی هایی که با محمد حمزه ای دستیار اول حسین سهیلی زاده کارگردان انجام داده بودیم وقت آن رسیده است که حالا از نزدیک شاهد همه چیز باشیم.یک باغ خیلی بزرگ که وقتی وارد شدیم وبه هر گوشه اش نگاه کردیم یاد یکی از سکانس های این سریال افتادیم .کنار باغ یک آلاچیق بزرگ هست و قرار است سهیلی زاده از گوشه گوشه این باغ استفاده کند و هر گوشه آن بخشی از داستان را رقم بزند.سهیلی زاده کارگردان بسیار هوشیاری است و از همه چیز به خوبی استفاده می کند . او کسی است که معمولا کارهایش پربیننده است و همه را تا پایان پای کار خود می نشاند.

روزهای اعتراض آخرین گناه و پیله های پرواز از جمله کارهای سهیلی زاده است که همه جزء کارهای پرمخاطب شبکه های مختلف سیما بوده و حالا ترانه ی مادری با حضور بازیگران برجسته ی تلویزیون و دو جوان جویای نام که به خوبی از آن ها بهره گرفته دوچهره ی جدید را به سینما و تلویزیون ما معرفی کرده است.شاید باور نکنید که این خانه باغ همان باغ معروف سریال شب های برره است که مهران مدیری پیش از این آن را لوکیشن کار خود قرار داده بود و حالا در این سریال خانه باغی است که همه ی ماجرا در آن می گذرد و جنجال ها همه بر سر این باغ است.

ابتدای ورود به باغ با محسن افشانی روبه رو شدیم که نقش پویا را بازی می کند.او پیش از این مجری برنامه ی نوجوان بود و حالا بازیگر نقش پویاست . محسن با گریمی که دارد با چهره و شخصیت خودش متفاوت است. چون هنوز زمان باقی است با او به یکی از اتاق های خانه میرویم و این طور باب گفت و گویمان باز می شود:

چه حسی داری از این که در یک کار پربیننده حضور داری؟

خوش حالم از این که در کنار پیشکسوتان بازی می کنم با یک گروه خوب آقایان سهیلی زاده یهبهانی نیا محمدی مهام حمزه ای و خانم ها روستا گودرزی لاکانی آقای حکیمی عمرانی و حاتمی که خیلی خوب هستند.

فکر می کردی کار پربیننده باشد؟

بله ( ایشون دارای علم غیب می باشند)

از کجا؟

وقتی تعریف کردند که قرار است چه اتفاقی بیفتد حس کردم چون خودم دوست دارم بقیه هم حتما دوست دارند.

ترانه ی مادری اولین کارتان در تلویزیون بود؟

نه در یک اپیزود از سریال کارآگاهان نیز بازی کردم و قبلا هم مجری برنامه ی نوجوان بودم ولی این اولین کار بلند من است.

نترسیدی که در یک کار روتین و شبانه بازی می کنی و این که ممکن است به تکرار بیفتی؟

نه!اصلا(واسه خودش یه پا پسر شجاعه)

پیشنهاد جدیدی داری؟

از طرف خانم درخشنده و خانم برومند پیشنهاد داشتم ولی هنوز چیزی قطعی نشده(ایشلا میشه)

فکر نمی کنی که در همین سریال های شبانه باقی بمانی؟

قطعا این طوری باقی نمی ماند تعدد شخصیت ها اینقدر بالاست که مطمئنا شاید در 100 تا یکی این طور باشد و ممکن است اینجا که پویا نظری هستی در سریال دهمی هم پویا نظری تکرار شود که فکر نمی کنم این طور باشد.

پویا چه شخصیتی داشت که پذیرفتی نقش او را بازی کنی؟

من خیلی دوست داشتم این نقش را بازی کنم چون پذیرفتنش دست من نبود و کار اولم هم بود.از اول قرار این بود که نقش پویا را بازی کنم.وقتی از طرف آقای حاتمی بهبهانی نیا و سهیلی زاده توضیح داده شد که چنین شخصیتی هست و بهرام هم همراهش است به خاطر این که فوق العاده با شخصیت من فرق داشت دوست داشتم آن را بازی کنم و اگر غیر از این هم بود کار می کردم اما خیلی دوست داشتم که محسن از شور و حال 100 به صفر برسد سر به زیر و بچه درسخوان بشود و تغییر کند و این نوع بودن را هم امتحان کند.

شما در شبکه ی جام جم هم برنامه ی بوم سفید را داشتی(چرا داشتی ..داری)که اکتیو و پرتحرک بودی؟

بله در شبکه ی یک هم سلام بهار را داشتم که همین طوری بود و مردم (بگو دخترای مردم)هم توقع داشتند که همان محسن پر شر و شور دیده شود.

پویا خیلی آرام و ساکت است و در یک جاهایی یکدفعه فوران می کند چطور این سکوت و این فوران را با هم مچ کردی؟

بازی که بیننده ها و دوستان میبینند بخشی به مدد کمک های آقای حاتمی است که بازیگردان کار هستند و خودشان هم بازیگرند و خیلی خوش حالم که در کنارشان هستم.توضیحاتی که آقای سهیلی زاده به من و سیاوش و دیگر بازیگران میدهند خیلی به ما کمک می کند .به هر حال من از اول که نمی دانستم پویا باید این طوری باشد وتوصیحات این دوستان به من کمک کرد که بتوانم این کار را اجرا کنم.

چند درصد تلاش کردی تا به شخصیت پویا برسی؟

من صد در صد تلاش خودم را کردم(آفرین). اما نمی دانم که به چند درصد آن رسیده ام خودم از بازی خودم هیچ وقت راضی نمی شوم. شاید آن موقع که خودم بازی می کنم وقتی کارم را می بینم احساس خوبی ندارم شاید هم جا داشت که بیشتر از این کار کنم ولی بعد وقتی از نظرات دوستان بازیگران سهیلی زاده بهبهانی نیا و غیره را می بینم می گویند خوب بوده حالا نمی دانم از روی تعارف بوده یا نه(صد در صد از روی تعارف بود...باور کن).

چقدر درگیر مسائل پویا هستی؟

خیلی دوستش داشتم.روز اول آقای حاتمی به من گفتند که یکی بازیگر خوب کسی است که برای نقشش یک شناسنامه درست کند و راهنمایی ام کردند.من هم به سراغ این رفتم که ببینم پویا می تواند چطور باشد. به این فکر کردم که پویا می تواند یک شانه در جیبش داشته باشد 4 سال پیش با یکی در مدرسه دعوا کرده باشد همسایه کناری شان یک سرهنگ باشد دستمال اتو کشیده در جیبش داشته باشد( همون جایی که پویا میگه: خسته شدم از این که هر روز دستمال اتو شده تو جیبمه و آب جوشیده تو کیفم)و....اینها جزو شخصیت وی بود . وقتی خجالت می کشد مثلا چه طور می شود . به هر حال همه اینها را من به کمک آقای حاتمی و سهیلی زاده ساختم و خیلی هم خوب جواب داد وبیننده ها پذیرفتند.

پویا و بهرام نماینده نسلی از جوانان ما هستند که ممکن است با چنین مشکلاتی دست و پنجه نرم کنند با آن ها برخورد کرده ای؟

بله من هم سراغ دارم کسانی که این مشکلات را دارند و حتی در سنین بالاتر هم هنوز  مادرشان برایشان تصمیم می گرفت و خرید می کرد. این از جاهایی بود که من دوست داشتم اینکه همیشه این ترس از مادر وجود داشت.

آیا از قسمت های آخر سریال خبر داری؟چقدر از پایان بندی کار راضی هستی؟

در حال نگارش است و ما تنها سیناپس کار را خواندیم. هنوز اتفاقاتی که قرار است رخ دهد را نمی دانیم اما حداقل چیزی است که بیننده نمی تواند حدس بزند واین را دوست دارم.

خودتان کار هنر را از کجا شروع کردید؟

۴ سال پیش تئاتر را از کانون فرهنگسرای سالمند شروع کردم و با شاهد پیوند و علیرضا زردوشان در فرهنگسرای فجر با حسن مصطفوی در خانه ی هنرهای ایرانی با پرستار و عباس رنجبر و افتخار این را داشتم که دوجلسه سر کلاس های آقای پسیانی بروم ولی اجازه ی حضور به من ندادند و از کلاس بیرونم کردند آن هم به این دلیل که ظرفیت کلاس پر شده بود(من شیطان نبودم) (آره جون عمت) وچون آخرین نفری بودم که ثبت نام کرده بودم اولین نفری بودم که مجبور به ترک کلاس شدم.

از آن جا چند تئاتر کار کردم با آقایان داخ حسین مسافر آستانه و نادر رجب پور که پرمفرس بود.بعد از آن به برنامه آستانه رفتم و در آیتم های برنامه بازی کردم که با گذشت اندک زمانی گفتند در آیتم های کوچک اجرا داشته باشم که پذیرفتم این کار را انجام دهم و زمانی که آقای مخارزاده از برنامه رفت من شدم مجری یک برنامه آستانه حدود 5 ماه کار انجام دادم و ماه های آخر برنامه زنده ای بود به اسم ما دوتا که آن هم پیشنهاد شد و پذیرفتم وسلام بهار هم کار 60 قسمتی بود که بعد از آن انجام دادم.

گفتی که آقای پسیانی از کلاسش بیرونت کرد.حالا اگر در کاری با  او همکار شوی در برخورد اول به او چه می گویی؟

می گویم:((من همون شاگردت بودم که من رو از کلاست بیرون انداختی!))جالب است بدانید که آقای دژا کام که نقش پدر من را بازی می کنند یکی از تئاترهای من را رد کردند و روزی که آمدم اینجا و نگاهشان کردم ایشان را شناختم.وقتی که گفتند قرار است نقش پدرت را بازی کنند من هم به شوخی گفتم بازی نمی کنم و به آقای دژاکام گفتم :یادت هست که تئاتر من را رد کردی؟ ولی این تنها یک شوخی بود و از بازی در کنار ایشان لذت بردم.

عرصه ورودت به تلویزیون اجرا بود و حالا بازی می کنی به نظرت کدام یک سخت تر است و برایت ارجحیت دارد؟

اجرا سخت تر است و بازیگری دوست داشتنی تر. هر دو جذاب هستند و دوستشان دارم اما بازی را به لحاظ این که تعداد شخصیتی وجود دارد و به هر حال می گویند بازیگرپویا نظری می شوی محسن افشانی تبدیل به یک دیوانه می شود یا ناراحتی یا خوش حالی به هر حال شخصیت های متفاوتی را می توانی بازی کنی در حالی که مجری همیشه یک شخصیت دارد ضمن این که دوست ندارم اسمم مجری بماند چون هدفم بازی بود و ناخودآگاه سمت اجرا کشیده شدم و چون همیشه بازی را دوست داشتم هیچ موقع خودم را مجری نمی دانستم و تنها بازیگر آن برنامه بودم. به نظرم مجری یک سری ویژگی ها دارد که من ندارم.مجری ها یک تیپ خاصی میگیرند برای اجرا ولی من خودم بودم و روی آنتن هم بازی می کردم.

حالا که شناخته تر شدی اگر پیشنهاد اجرا بدهند باز هم قبول می کنی؟

هنوز تصمیم نگرفته ام ولی قطعا فعلا این کار را انجام نمی ده.

سکانسی که خیلی به دلت نشسته کدام بود؟

جایی که با پدرم زیر آلاچیق دعوا می کنم ارتباطم با بهرام که با هم حرف میزنیم و گریه می کنیم و یک جا هم دعوا با مادرم که می گویم مامان من ازت شاکیم(واقعا این سه تا سکانس محشر بودن)

متولد چه سالی هستی؟

یازده یک شصت و هشت

هدفت را برای آینده مشخص کردی؟

بله مسلما تا 5-6 سال دیگر این کار را انجام میدهم و بعد منحصرا به سراغ درس خودم میروم.رشته ی من ریاضی فیزیک است.امسال هم در کنکور شرکت کردم و با رتبه ی 8912(بابا ایول بچه درسخون)قبول شدم و چیزی که مد نظرم است رشته ی مکانیک حرارت سیالات است(چی هست این مکانیک حرارت سیالات؟)

چرا به جای درس خواندن هنر را ادامه میدهی تو که نهایت این کار را کنار می گذاری...

کار تلویزیون برای من یک سرگرمی است و دوست داشتی برای این که فکر میکردم به جای این که بروم در کوچه و خیایبا بازی کنم(تو کوچه و خیابون چه بازیی می کنن؟)این برایم بهتر و سالم تر است و خیلی لذت بخش تر.

و کلام آخر؟

بدون حاشیه و کلیشه از تک تک دوستانی که لطف کردند و من را پذیرفتند تشکر می کنم.فکر کنم برای آقای سهیلی زاده و محمدی خیلی سخت تر بود که نقش محوری کارشان را بدهند به یک مجری سخت بود ولی لطف کردند و اعتماد کردند دوست خوبم محمد حمزه ای که یک جوری معرف من هم بود به این کارآقای حاتمی که خیلی با من سیاوش بیتا سحرخیز و بقیه ی بچه ها سر و کله زدند فقط این ها نیستند همه حضور موثر دارند حتی گریمورها که با این گریم و چشم های لنزدار باعث شدند که این نقش باورپذیر  تر باشد از آقای محمدی و مهام هم خیلی ممنونم. بابا دوست دارم مامان عاشقتم آبجی هواتو دارم.

راستی تا حالا عاشق شدی؟(یا ها ها ها)

نه بابا زوده(چی میگی؟)  

دستم نابود شد....آخیش پویا زبونم لال نمرد....نزدیک بود بی پویا بشیما.......چه حالی می کنم من که 50 قسمته نه 40....دیروز روز خیلی خوبی بود چون توی بوم سفیدهم اسمم زیرنویس شد هم ایمیلم خونده شد.....

دقایقی تو زندگی هستن که دلت برای کسی اونقدر تنگ می شه که می خوای اونو از رویات بکشی بیرون و توی دنیای واقعی بغلش کنی

آبی وآفتابی باشید ** فاطی**